በአረብኛ ቋንቋ የሳምንቱ "የመጀመሪያ ቀን" ከእሁድ ጋር ይዛመዳል. በአረብኛ የሳምንቱ ቀናት ከአርብ እና ቅዳሜ በቀር በቅደም ተከተል ከአንድ እስከ አምስት ይቆጠራሉ።
እሁድ
በአረብኛ አጠራር AL-AHAD ማለት አንድ ቀን ከአረብኛ 'አንድ'-ዋሂድ ማለት ነው።
ሰኞ
በአረብኛ አጠራር አል-ኢትናይን ማለት ከአረብኛ 'ሁለት'-ኢትናይይን ማለት ነው።
ማክሰኞ
በአረብኛ AL-TULATHA ን ይሉታል ማለት ሶስት ቀን ከአረብኛ 'ሶስት'-ታላታ ማለት ነው።
እሮብ
በአረብኛ AL-ARBA'A ይናገሩት ማለት አራት ቀን ከአረብኛ 'አራት'-አርባ'aa።
ሐሙስ
በአረብኛ AL-KHAMES ይናገሩት ማለት አምስት ቀን ከአረብኛ 'አምስት'-ከምሳህ ማለት ነው።
አርብ
በአረብኛ አል-ጁሙዓህ የሚለውን ቃል ከአረብኛ 'መሰብሰቢያ' - ጁምዓህ የመሰብሰቢያ ቀን ማለት ነው።
ቅዳሜ
በአረብኛ AL-SABT ን የእረፍት ወይም የእረፍት ቀን ማለት ነው። ‹ሳብት› በአረብኛ ማለት “እንቅልፍ ማድረግ፣ ምንም ነገር አለማድረግ” ማለት ነው።

ቁርኣን ሰንበትን የዕረፍት ቀን እና የአምልኮ ቀን ስለመጠበቅ ሲናገር የሚፈርሱ ሰዎች የተረገሙ መሆናቸውንም አስምሮበታል።

• እናንተ የመጽሐፉ ሰዎች ሆይ! የከፊሉንም ፊትና ዝና ከማውጣት ከመለወጥ በፊት ወደ ኋላም ከማዞር ወይም ሰንበትን እንደረገምን ከናንተ ጋር ያለውን የሚያረጋግጥ ሲኾን ባወረድነው እመኑ። አጥፊዎች የአላህ ውሳኔ መፈፀም አለበትና። ( አል-ኒሳእ 4፡47 )
• ”በባሕር አጠገብ ያለችውን ከተማ ሰንበትን እንዴት እንደ ፈረሱ ትላልቅ ዓሦቻቸው በዕለተ ሰንበትባቸው በግልጽ እንዴት እንደ መጣላቸው ሰንበትንም በማያከብሩበት ቀን ወደነሱ የማይመጡትን ጠይቃቸው። እንደዚሁ እነሱ አጥፊዎች በመኾናቸው ሞከርናቸው። (አል-አራፍ 7፡163)
• ”ሰንበት የተደነገገው በርሱ ለተለያዩት ብቻ ነው። ጌታህ በትንሣኤ ቀን በመካከላቸው ይለያዩበት በነበሩት ነገር ይፈርዳል። (አል-ነሕል 16፡124)

እግዚአብሔር ቀንን በማፍረስ ሰዎችን መርገም ምን ያህል ከባድ ነው, ይህም ማለት ቅዱሱን መጠበቅ አስፈላጊ ነው. ዛሬ ብዙ ሰዎች ሰንበትን ማክበር አይቻልም ይላሉ። ቅዱሱን እና የአምልኮ ቀን ለማድረግ ፈቃደኛ ባለመሆናቸው በትክክል ለእነርሱ የማይቻል ሆኗል.

መጽሐፍ ቅዱስም የሰንበትን ቀን ስለመጠበቅ ያሳስባል።

• “ሰማያትና ምድርም በሰፊዎቻቸው ተፈጸሙ። በሰባተኛው ቀን እግዚአብሔር ያደርገውን ሥራ ፈጸመ; በሰባተኛውም ቀን ከሥራው ሁሉ ዐረፈ። እግዚአብሔርም ሰባተኛውን ቀን ባረከው ቀደሰውም፤ ከፈጠረውም ሥራ ሁሉ ዐርፎአልና በእርሱ ላይ ዐርፏል። ( ተውራት ኦሪት ዘፍጥረት 2፡1-3 )
• “የሰንበትን ቀን በመቀደስ አስብ። ስድስት ቀን ሥራህን ሁሉ አድርግ፥ ሰባተኛው ቀን ግን ለአምላክህ ለእግዚአብሔር ሰንበት ነው። በእርሱ ላይ አንተ፥ ወንድ ልጅህ ወይም ሴት ልጅህ፥ ወንድ ወይም ሴት ባሪያህ፥ እንስሶቻችሁም፥ በከተሞቻችሁም የሚቀመጥ መጻተኛ ሁሉ፥ ምንም ሥራ አትሥሩበት። እግዚአብሔር በስድስት ቀን ውስጥ ሰማይንና ምድርን ፈጠረ። ባሕርና በእነርሱ ውስጥ ያለውን ሁሉ፥ እርሱ ግን በሰባተኛው ቀን ዐረፈ። ስለዚህ እግዚአብሔር የሰንበትን ቀን ባረከው ቀደሰውም። ( ዘጸአት 20:8-11 )
• " ሰንበትን እንዳትፈርስና በቅዱስ ቀኔ የፈለጋችሁትን እንዳታደርጉ እግሮቻችሁን ብትከለክሉ ሰንበትን ደስ የሚያሰኝ የጌታም ቀን የተከበረ ብላችሁ ብትጠሩት እና በራሳችሁ መንገድ ባለመሄዳችሁ ብታከብሩት እና እንዳታደርጉ ደስ ትላላችሁ ወይም ከንቱ ቃል ትናገራላችሁ በእግዚአብሔርም ደስ ትላላችሁ።” (ኢሳይያስ 58:13-14)
• “እኔ የሠራኋቸው አዲስ ሰማያትና አዲስ ምድር በፊቴ እንደሚጸኑ፥ ይላል እግዚአብሔር፥ እንዲሁ ስምህና ዘርህ ጸንተው ይኖራሉ። ከአንዱ አዲስ ጨረቃ ወደ ሌላዋ ሰንበትም ወደ ሌላዋ ሰንበት የሰው ልጆች ሁሉ ይመጣሉ በፊቴም ይሰግዳሉ ይላል እግዚአብሔር። (ኢሳይያስ 66:22-23)

ሰንበትን ከሳምንት ሰባተኛው ቀን ልንቀድሳት፣ እንድንደሰትበት፣ እንድናከብረው፣ ፈቃዳችንን ከማድረግ እንድንቆጠብ፣ በመንገዶቻችን እንድንሄድ ግዴታ እንዳለብን መጽሐፍ ቅዱስና ቁርዓን በግልጽ ያሳያሉ። የራሳችንን ቃላቶች ተናገር ይህም ማለት እግዚአብሔር ሰባተኛውን ቀን ባርኮታልና ቀድሶታልና እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኘውን እያደረግን በልዩ መንገድ ልንጠብቀው ያስፈልገናል ማለት ነው። እዚህ ላይ ግልጽ ማድረግ ያለብን መጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔር “ከፈጠረውም ሥራ ሁሉ ዐረፈ” ሲል እግዚአብሔር ደክሟል ማለት አይደለም ነገር ግን እግዚአብሔር የዕረፍት ቀንን እንደፈጠረልን እኛም እንገነዘባለን። ከእሱ ጋር ለማሳለፍ ልዩ ጊዜ ሊኖረው ይችላል. ወደ እግዚአብሔር ዕረፍት እንድትገቡ፣ ሰንበትን ትቀድሱ ዘንድ ጥሪዬን አቀርባለሁ።